شعر توحید - مولانا عبدالله روانبد
بسم الله الرحمن الرحيم
خالق عالم پاك انت چه مت و درورا ائ حبر حق انت گوش كنت صدق و باورا
ذره ذره مان عالما كل كائنات ياد كنت هر يكئ په يكتائي داورا
هر كس زانت كه خود بخود هچ چيز نبيت نقش بئ نقاشا كيا ديتگ ظاهرا
تو كدي منكر سوهوين استادئ مبي چم وت گندئ مشتگ و زاگين خنجرا
قاليا گندئ گون عجب نقشين صورتا بيگمان تصوير نبيت بئ صورتگرا
پدگر چه گامگيج و پدا مردا درست كنت هم پدا چاريت و در گيجيت اشترا
خشتئ بغير از قالبا وت جور نبيت دست معمار انت چست كنت برزين گواتگرا
گل گورا گيجيت قيمتي سهت و زيوران علما نقاشي كتگ كلك زرگرا
كشتيا گندئ گون زرئ موجان ليب كنت دست ملاحا جلتگ جهلانكين زرا
ماشين كه كوه و درهان جست و خيز كنت ترمز و فرمان گپتگ انت ددين شوفرا
بوان كتابا و كاتبا شاباشئ بكن منشيا منوگر ببئ وانئ دفترا
سيل بكن دهرئ نقشها با چشم خرد خالقئ توحيدئ نشان اير انت هر گورا
هنچو دولابا دور جنت قصر كهكشان روچ و شپ در كنت المدام گشت و چكرا
شمس خاور كه هر صباح ملكان سيل كنت نور و گرمي دنت عالمئ سارتين سنگرا
سرزمينا كه رحمت باران سبز كنت بيا بچار آئي سفره و پلين پترا
ور ورين نيبگ گون هزار طعمين رنگ و بو تئي دلئ حب و واهگا وارينيت ترا
آپ همئ يك انت بزگين خاكي نوش كنت رنگ و بو يك نه انت هر گلئ گنجين كهچرا
نو نهالان كه فصل پائيزي لخت كنت وقت گوازيننت برهنگا مثل بزگرا
خاليگين دستان برنت برزا گون كريم پندگ لوتنت خالقئ صد گنجين درا
كيت په دستور مالكا صد گنجين بهار گل پدا پوشنت پاريگين پشك و چادرا
ابر نيسان كه هر گورا بانجي بهر كنت سر پچين صحرا و تياب , لنجين بندرا
ترمپئ كه چكيت در صدف گوهر جور بيت دست دانا انت در صدف سازيت گوهرا
قطره آپئ كه جهيت اژ پشت پدر بر قرار آرام گريت بطن مادرا
خون بيت رندا گوشت بيت , سائي مان بيت گد چار ماها حكمت رب اكبرا
طفل نادان كه كيت چرا نه ماهئ سفر صورت و پيكر سازتگ پيشا قادرا
دست و پا انگشت و زبان چشم و گوش و دل بئ دپ و سوالا داتگ انت بنده پرورا
گريوگا لگيت ماتي پستانا دنت دپا صانعا سوج داتگ مچگ شيرئ پيسرا
هچي گون نيست انت كيت چرا ديرين منزلان پاشپادا كيت سردر و لخت و جاندرا
ربي رودينيت رزقي دنت عقل و هوشي دنت شاهي كنت ملكئ ايري كنت تاجا بر شرا
گدگارودينيت خدا نخلئ جوان بيت گون برو كنت و كنتگ و لت و كوكرا
آدمي يك انت شكل وآوازي يك نه انت مچ همئ يك انت گون هزار قسمين سر برا
بيا روانبد كه قدرتئ كارپد ظاهرانت چم و دل كورانت عقل و مت نيست انت منكرا
وت سرا چون چون جور بنت ائ نقش و نگار قدرتئ دست انت كار كنت چير و اندرا
كل همئ يكين صانعئ دسكار انت وتي نيست ادا كار و اختيار دست ديگرا
چون دو دل يكجا پيم بيت يكين سينها سا دو انت چون چون تهنت يكين پيكرا
ملكئ سردارا هر كجا گندئ يك كسئ دود نه انت دنيائئ دو شه يكين كشورا
راجئ مستر كه دو ببنت ملكا شور بيت شريتا جائز نه انت دو شو يكين همسرا
دو ببنت شه آ ملك بيت بئ نظم و خراب زال بيت حيران گون دو زوراكين شوهرا
خالق و مالك دو ببيتين انت عالمئ چو په گوم رپتار نكت دهرئ جنترا
وشرئين گردونئ رواج ايدابا نه بيت پر كهيب جلوان ندات شمس خاورا
نظم ترتيبئ محكمين رشتگ سستگ ات پرشتگ ات قانون بقا بئ چون و چرا
كپتگ ات رعد چه گرگ و برق از كندگا گون هزار چما نگريت سياهين جمبرا
كاهي تاكئ مان كوچگ و كهساران نرست چمكئ مئ واسطا نجت لعلين دحترا
ماها په بچكندگ شپئ چادر سر نجت چير دات پيشاني وتي بدر انورا
لنج دريائئ بنزهين چمگ خشك بيت گپ گون آ استينان نجت برزين تيهرا
يكدم چه كارا كپتگ ات ميزان حساب بند بيت گردش ماه و سالاني يكبرا
روچا مان راهاني سرا كافور نريتك سيه شپا انكاس نجت مسكين ماپرا
ملگين كوش مان كيلگان سيليگ نياتك كوردپان پرگول ندات قهرين صرصرا
بلبلا الحان و گلا گلنازي نكت قمريا گلبانگ نجت سولاني سرا
سنبلا سياه و دكمين ملگور نرست نرگسا شپ پاسي نجت باغئ خاطرا
ملكئ كواسان وشدلين ديوان نكت پر ردان درگالي نكت كانين شاعرا
خاكا گون آپ و آتشا پيوند نبيت ختم بيت دنيا و نمنت چيزئ آخرا
ائ جهان نيستئ پردگئ پشتا رپتگ ات بلكين چه نيستا نبيت پيدا بندرا
نظم و ترتيب ائ جهانئ راستين شاهدئ خالق عالم پاك انت چه مت و درورا
نقشئ كه عبدالله جنت پشت كاغذا وت گواه انت كه درچتگ نوك پاركرا
پایان