سابقه گرایش بلوچهای ایران به مذهب

اين كه مذهب قوم بلوچ از ابتدا اهل سنت و حنفي بوده است، چندان روشن نمي باشد؛ با اين حال حكومت محلي باركزيها ( 1299 تا 1307 هـ ق ) را در بلوچستان، بايد نقطه آغازي بر رونق مذهب اهل سنت در اين منطقه دانست. در دوران حكومت دوست محمد خان باركزي،  تعدادي ملا و مولوي را كه عموماً افغان و حنفي مسلك بودند براي امر قضاوت كه تحت عنوان شريعت از آن ياد مي شود وارد دستگاه حكومتي خود كرد. اين اقدام موجب شد قشر روحاني نيز به مرور در نظام طايفه گي قوم بلوچ از منزلت خاصي برخوردار شود و در سلسله مراتب اجتماعي پس از سردار(خان) و كدخدا قرار گيرد.

كم كم به تشويق همين مولويها عده اي نوجوان به هندوستان فرستاده شده و در دارالعلوم ديوبند مشغول به تحصيل مي شوند و پس از فراغت ار تحصيل با بازگشت به موطن خود، به ترويج مرام ديوبندي مشغول مي گردند، به طوري كه امروز بيش از 99% از مردم قوم بلوچ، اهل سنت و پيرو مسلك حنفي دبوبند هستند.

ادامه نوشته

هویت ناشناخته قوم بلوچ

 

سرزمین ایران پهنه ای عظیم و آکنده از فرهنگ های گوناگون است . اقشار ، اقوام ، گروه های متعدد زبانی و فرهنگی ، اقلیت های مذهبی و غیر مذهبی ، گروه های متنوع جماعتی و … این ترکیب را شکل می دهند .

بخش قابل توجهی از این موزاییک فرهنگی به گروه های قومی –آذری ها ، کردها ، لرها ، ترکمن ها ، طالش ها ، مازندرانی ها ، گیلک ها ، عرب ها و بالاخره بلوچ ها- اختصاص دارد . تقریبا در همه جای ایران می توان وجود این اقوام را مشاهده کرد . تمام گروه های قومی در عین حال که با حضورشان در کنار یکدیگر به حفظ وحدت و یکپارچگی عمومی جامعه مدد می رسانند در عین حال با برخورداری از ویژگی ها و نمادهای خاص فرهنگی شان چون تاریخ ، جغرافیای محل سکونت ، آداب و رسوم ، لباس ، خوراک ، موسیقی و زبان ، تنوع فرهنگی ایرانی را شکل داده و غنا می بخشند .

سيستان و بلوچستان به گواه تمدن خاموش آن، دريچه اي به عصر هزاره هاي پيش از ميلا د است زيرا آثار استقرار انسان از ابتدايي ترين مراحل زندگي تا دوره تاريخي در اين استان ديده مي شود.

ادامه نوشته

خلاصه ا ي از زندگينامه استاد فيض محمد بلوچ

 بلوچستان بوده است .او حدود هشتاد سال پيش دربخش قصرقند شهرستان نيكشهرچشم به جهان گشود و در دوران نوجواني جهت كاروامرارمعاش به بندركراچي در پاكستان مهاجرت و در قسمت بارانداز كشتيراني در این بندر مشغول به كارشد.وي به دليل دوري از خانواده و غربت احساسات دروني خويش رابه صورت ترانه و شعر برزبان جاري ميكرد. زمان خواندن , صداي زيبا و پراحساسش آنچنان كارگران مشغول را مجذوب ميكرد كه توانائی كار كردن از آنان سلب و فکر و حواسشان متوجه صدای او میشد و در نتیجه همین خود باعث اخراج استاد از كارش شد .
ازاساتيد وي در اهنگسازي وساختن اشعارغمگين(زهيروك) ازاستادملارمي ودر نواختن تنبور(چنگ)از استادالهداد كه اهل لاشار از توابع ايرانشهر بود ميتوان نام برد.استاد فيض محمد در ابتداي كار خوانندگي هنرمندان وخوانندگان سندي راهمراهي ميكرد اما پس از مدت كوتاهي هنرخوانندگي رابه زبان مادريش(بلوچي)بصورت حرفه اي ادامه داد و تانيم قرن به ان پرداخت ودراين دوران درجشنواره هاي موسيقي در كشورهايي ازقبيل امريكا_فرانسه_اسپانيا_روسيه_الجزاير_لبنان_كره واندونزي به هنرنمايي پرداخت و دهها مدال افتخاراز داوران بين المللي دريافت كردو به شهرت جهاني رسيد.استادفيض محمدبلوچ اين بزرگمرد موسيقي بلوچستان درسال1982ميلادي درشهركراچي ديده از جهان فروبست .

حقایقی در باره زبانهای برجسته دنیا : ( زبان بلوچی )

برگرفته از هفته نامه بین المللی  مرز پرگهر  زاهدان

نوشته حاضر ترجمه مقاله « بلوچی » از دایره المعارف زبانهای برجسته دنیا در گذشته و حال است که توسط خانم پروفسور کارینا جهانی استاد و مدیر گروه زبانشناسی دانشگاه اوپسالای سوئد به رشته تحریر درآمده است و به حق زبان بلوچی بخش عمده ای از حیات بین الملل خویش را وامدار این پژوهشگر و محقق غیربلوچ بوده و مطالب منتشره در سطح بین الملل و کنگره ها و همایشهای بین المللی در مورد زبان بلوچی از اهم فعالیتهای ایشان هستند. بدلیل آنکه جدای از غیربلوچ زبانان عموم مردم بلوچ زبان ایران ونیز به دلیل نبود منابع اطلاع رسانی از زبان بلوچ و فقر ادبیات نوشتاری، هنوز شناخت کافی و وافی از زبان خویش ندارند ، این نوشته که مطلب بسیار جامع و مفیدی در مورد زبان بلوچی بود برای ترجمه و اطلاع عموم مردم انتخاب گردید که امید است رضایت خاطر خوانندگان عزیز را فراهم آورد.

ادامه نوشته

ریشه بلوچ و زبان بلوچی

برگرفته از مطلب آقای پیرمحمد ملازهی که در سایت پیام بلوچ درج شده است

 درآمد:

آگاهی ازپیشینه فرهنگی وسنتی اقوام ایران زمین یکی ازراههای شناخت فرهنگ ملی است درواقع اقوام ساکن درپهنه ایران ازدورانهای بسیاردوروحتی پیش ازدرآمدن آریایی ها به این منطقه ، درپیدایی وگسترش تمدنها وفرهنگهای درخشانی کوشیده بودند، بی گمان این اقوام درکنارهم دریک تعامل فرهنگی ژرف بسرمی بردند.هریک ازاقوام ساکن ایران بخشی ازفرهنگ ایران راشکل می دهندودرباروری وغنای تمدن ایران نقشی ماندگارازخودبرجای نهاده اند.درمیان اقوام ایرانی ، قوم بلوچ ازاقوام دیرپا وکهن ایرانی است که دارای آداب ورسوم ، آیین ها وفرهنگ بومی ویژه خوداست. پژوهش درفرهنگهای قومی می تواندازدیدگاههای انسانشناسی ومردم شناسی فرهنگی صورت می گیرد، امری که شایسته است درایران درقالب تاسیس پژوهشگاههای انسانشناسی یا مردم شناسی به آن پرداخته شود.

 

ادامه نوشته